Dwa lata, osiem miesięcy i dwadzieścia osiem nocy Salman Rushdie

/DOM WYDAWNICZY REBIS/ 

Salman Rushdie w powieści Dwa lata, osiem miesięcy i dwadzieścia osiem nocy stworzył literacką karuzelę, w której rzeczywistość miesza się z mitem, a świat zwykłych ludzi zostaje nagle zalany przez magię i obecność dżinnów. To opowieść szalona, pełna pomysłów i charakterystycznej dla autora zabawy konwencją.

Największe wrażenie zrobiło na mnie to, jak swobodnie Rushdie łączy codzienność z elementami baśniowymi. Losy bohaterów przeplatają się z wydarzeniami rodem z Baśni z tysiąca i jednej nocy, a autor bez wysiłku przechodzi od humoru do refleksji nad współczesnym światem. Jest tu mnóstwo błyskotliwych obserwacji, ironii i wyobraźni, która momentami wydaje się nie mieć żadnych granic.

Nie wszystko jednak działa równie dobrze. Przy tak ogromnej liczbie pomysłów i postaci historia chwilami zaczyna się rozmywać, a kolejne niezwykłe wydarzenia nie zawsze budują napięcie. Miałem momentami wrażenie, że autor bardziej zachwyca się własną kreacją świata niż prowadzeniem samej opowieści. Przez ten natłok cudowności niektóre postacie tracą trochę na wyrazistości.

Mimo tych uwag jest to książka niezwykła i trudna do pomylenia z czymkolwiek innym. Rushdie pokazuje, że fantastyka może być nie tylko ucieczką od rzeczywistości, ale również sposobem na jej komentowanie. To powieść, która potrafi zachwycić, zirytować, zmęczyć, ale na pewno nie pozostawia obojętnym.