Mikael Hakim Mika Waltari
Mikael Hakim Miki Waltariego to monumentalna, oszałamiająca i porywająca kontynuacja losów bohatera znanego z Miki Najświętszego. Fiński mistrz prozy po raz kolejny zabiera czytelnika w podróż po XVI-wiecznym świecie, tym razem przenosząc ciężar opowieści z chrześcijańskiej Europy w sam środek potężnego, opartego na islamie Imperium Osmańskiego za panowania Sulejmana Wspaniałego.
To, co wywiera największe wrażenie podczas lektury, to wybitne wyczucie epoki oraz niesamowita głębia psychologiczna głównego bohatera. Mikael – człowiek wiecznie zagubiony, spragniony wiedzy, a jednocześnie naiwny i podatny na wpływy – przyjmuje islam i staje się renegatem jako Mikael Hakim. Waltari z genialną precyzją ukazuje skomplikowane zderzenie dwóch kultur i religii. Pisarz nie ocenia i nie szuka taniej sensacji; z aptekarską dokładnością odsłania mechanizmy funkcjonowania sułtańskiego dworu, potęgę renegatów, duszne intrygi haremu oraz absolutny cynizm wielkiej polityki, w której ludzkie życie ma znikomą wartość.
Powieść zachwyca również niezwykłą dynamiką i plastycznością narracji. Podróże Mikaela, jego burzliwy relacja z charyzmatycznym i niebezpiecznym przyjacielem Anttim oraz namiętny, brzemienny w skutki związek z piękną Julią tworzą gęstą, fascynującą tkaninę fabularną. Pod tą całą warstwą przygodowo-historyczną Waltari przemyca jednak to, co w jego prozie najcenniejsze: gorzkie, ponadczasowe refleksje nad naturą ludzką, hipokryzją religijną, pychą władzy i wiecznym poszukiwaniem prawdy w świecie opanowanym przez chaos.
Dla mnie była to lektura absolutnie porywająca, dojrzała i pełna niezwykłego uroku. Mikael Hakim to wielkie arcydzieło prozy historycznej – powieść mądra, wielowarstwowa i trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Szczerze polecam tę pozycję każdemu miłośnikowi twórczości Waltariego i dojrzałych powieści z najwyższej półki.



Komentarze
Prześlij komentarz