Pustelnia parmeńska Stendhal

/MG/

 Marie-Henri Beyle bardziej znany jako Stendhal – francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze. Najbardziej znane jego dzieła to Czerwone i Czarne i oczywiście Pustelnia Parmeńska.

 Pan del Dongo, przychodzi na świat w czasach, gdy Napoleon, po początkowym uwięzieniu, odnosi znaczne sukcesy militarne. Nasz bohater, w wieku 15 lat postanawia wstąpić do wojska i jako żołnierz brać udział w wyprawach wojennych. Fabrycy (bo tak ma na imię nasz wojak), to człowiek całkowicie oderwany od rzeczywistości. Jego podejście do świata, do ludzi wkoło, wywołują irytację co najmniej. A jego podboje miłosne, próby zdobycia jakiejś partnerki, są w rzeczywistości przezabawne.

 Książka broni się czasami w których powstała, wspaniałymi opisami, nie tylko obyczajów wówczas panujących, ale i charakterów ludzkich, których w tej powieści, jest od groma. Początkowo treść nie skłania zbytnio do tego, aby z niecierpliwością oczekiwać, co też znajdziemy na kolejnej stronie. Jednak zagłębiając się w lekturę, zżywamy się z bohaterami nawet z nieżyciowym Fabrycym i nieoczekiwanie, dochodzimy do zdań ostatnich. Przepięknie skonstruowana, warta czasu, który trzeba poświęcić na przeczytanie. Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa MG.